Scheiding en problemen van jeugdigen

Aandacht voor diversiteit en specifieke doelgroepen

Diversiteit

Allochtone ouders zitten vaak met veel vragen als zij een scheiding overwegen of al tot een scheiding hebben besloten. Vergeleken met autochtone ouders zijn zij vaker lager opgeleid. Zij hebben bovendien vragen die te maken hebben met hun etniciteit. De druk van de familie om niet te scheiden kan groot zijn, zeker als er kinderen in het spel zijn. Vrouwen en mannen kunnen vastzitten in rolpatronen en zich schamen om over relatieproblemen te praten. Zij kunnen er dan voor kiezen te berusten in de slechte situatie en hopen dat het in de toekomst weer beter zal gaan. Soms zelfs als huiselijk geweld aan de orde is. Huiselijk geweld kan samenhangen met huwelijksdwang en een taboe op echtscheiding. Hierbij kan soms sprake zijn van eergerelateerd geweld en is er duidelijk behoefte aan hulp.

Sommige allochtone vrouwen (en soms ook mannen) spreken niet of nauwelijks Nederlands, zijn lager opgeleid, hebben geen werk en hebben weinig contacten in de omgeving of met de familie. Zij zullen minder snel problemen kenbaar maken en kennen vaak niet de weg naar een hulpverlenende instantie. Vaak hebben allochtone ouders bij scheiding vooral behoefte aan juridische en financiële informatie, en aan praktische ondersteuning door iemand die hun taal spreekt en hun cultuur kent. Allochtone ouders hebben ook vaak behoefte aan tips over opvoeden en omgaan met hun kinderen na een scheiding.

Alleenstaand ouderschap na scheiding is in het algemeen een risicofactor voor kindermishandeling en dus ook binnen allochtone groepen. Dit lijkt echter wat minder op te gaan voor Caraïbische groepen, vanwege de steun uit het vrouwennetwerk, de relatief geringe stigmatisering van het eenoudergezin in deze kringen en de voorbereiding van meisjes op alleenstaand moederschap. Een punt van zorg vormt de toename van alleenstaand ouderschap in groeperingen waar dit gezinstype van oudsher minder gangbaar is, zoals in Turkse, Marokkaanse, Hindoestaans-Surinaamse en vluchtelingengezinnen. Scheiding, en het sociale isolement als gevolg daarvan, kan voor deze alleenstaande moeders een aanzienlijke verzwaring van de opvoedingstaken betekenen. Volgens het rapport Kindermishandeling vormen alleenstaand ouderschap en stiefgezinnen weliswaar een risico voor kindermishandeling, maar het risico van een lage opleiding is veel groter. In de groep nieuwe allochtonen is een duidelijk meetbaar verhoogd risico op kindermishandeling, maar dat is volgens het rapport mogelijk te wijten aan de voorgeschiedenis als vluchteling van een deel van deze groep.

Wanneer ouders met een lichte verstandelijke beperking (LVB) scheiden, is dat voor hun kind (en de ouders zelf) vaak nog ingewikkelder dan voor andere gezinnen. Jeugdprofessionals hebben daarom extra kennis en deskundigheid nodig om allochtone gezinnen en LVB-gezinnen bij een scheiding te kunnen begeleiden. Dit vraagt specifieke kennis en ondersteuning. Er zijn echter weinig interventies bekend die specifiek op deze doelgroepen zijn gericht.

Aanbevelingen
Inleiding
Reageer!