Problematische gehechtheid

Signalering en diagnostiek

Inleiding

Diagnostisch onderzoek naar problematische gehechtheid is voorbehouden aan professionals die een grondige kennis van de gehechtheidstheorie hebben en getraind zijn in algemene diagnostische vaardigheden. In de regel zal dit een GZ-psycholoog, kinder- en jeugdpsycholoog NIP, een orthopedagoog-generalist of een kinderpsychiater zijn.

Voor gedragswetenschappers in de jeugdhulp en jeugdbescherming zijn enkele instrumenten beschikbaar die als eerste screening kunnen worden ingezet. Zo kunnen jeugdprofessionals nagaan of een jeugdige inderdaad problemen heeft met gehechtheid. Als zulke problemen worden vermoed, moeten zowel de jeugdige als de ouder geobserveerd en geïnterviewd worden. Wordt het vermoeden bevestigd, dan zou de jeugdige doorverwezen moeten worden naar een mogelijke behandelaar die de diagnose kan stellen. Voor het stappenplan screening verwijzen we naar Werkkaart 3 Stappenplan Screening en Diagnostiek. Eerst gaan we in op de afzonderlijke onderdelen.

Wil je hier op reageren of heb je vragen? Neem dan contact met ons op.

Screeningsinstrumenten
Inleiding
Reageer!