Multiprobleemgezinnen

Gezinsplan, doelen en het volgen van de hulp

Het meten van resultaten

Naast het meten van doelrealisatie zijn er nog drie indicatoren die aangeven of je van geslaagde hulp kunt spreken.

Een eerste indicator is dat de hulp  wordt uitgevoerd zoals gepland en niet voortijdig, op negatieve gronden, wordt beëindigd. Er is dus geen sprake van uitval.

De tweede indicator is dat de situatie bij afsluiting van de hulp  gunstiger is dan deze bij aanvang was. Het probleemgedrag van de jeugdige is bijvoorbeeld verminderd, ouders voelen zich minder onmachtig en zijn beter in staat hun taak als opvoeders te vervullen, et cetera.

De derde is de tevredenheid van cliënten over de geboden hulp. Van Yperen, Bijl en Veerman (2008) geven aan dat een cliënttevredenheidsonderzoek de meest eenvoudige vorm van effectonderzoek is. Cliënttevredenheid kan gezien worden als een eerste empirische teken van ‘practice-based evidence. Aan cliënten wordt dan gevraagd of zij effecten ervaren en of ze tevreden zijn over die effecten. Hoewel cliënttevredenheid van belang is, mag men uit tevredenheid niet automatisch concluderen dat de hulp adequaat is geweest.

Wanneer de hulpverlening afgesloten kan worden, is bij multiprobleemgezinnen moeilijk te zeggen. Veelal blijft een vinger-aan-de-pols-contact nodig. De problematiek bij de gezinnen is dan over het algemeen niet geheel opgelost, maar beheersbaar en kan bijvoorbeeld bij tegenslag gemakkelijk weer de draagkracht van het gezin te boven gaan.

Het is dan ook van belang om een terugvalpreventieplan op te stellen. Daarin staan de afspraken die met de gezinsleden zijn gemaakt over de manier waarop ze kunnen aangeven dat het (weer) wat minder gaat: wat ze dan kunnen doen en wie ze dan kunnen inschakelen.

Maar volgens de klankbordgroep is het bij deze gezinnen juist ook van belang om een bepaalde afhankelijkheid aan de hulpverlening te voorkomen. Gezinnen kunnen bijvoorbeeld onzeker zijn over hun eigen kunnen of zijn weinig actief doordat zij blijven leunen op de jeugdprofessional. De klankbordgroep geeft aan dat de hulpverlening soms even op pauze kan en moet worden gezet. Het gezin ervaart dan nogal eens dat zij het eigenlijk ook wel redt zónder hulp en kan een poosje zonder hulp ook als ‘beloning’ ervaren.

Aanbevelingen
Het monitoren en evalueren van de hulpverlening
Reageer!